10 χρόνια στέκι Αντίπνοια | 3/11 Εκδήλωση-Συζήτηση & 4/11 Θεατρική Παράσταση

3/11 Εκδήλωση-Συζήτηση στις 19:00

  • 10 χρόνια αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια
  • Η αναγκαιότητα των αυτό-οργανωμένων δομών αγώνα

4/11 Θεατρική Παράσταση στις 20:00 με τους Τσιριτσάντσουλες

Στο παρκάκι στην Πυλάδου και Αγαθοδαίμωνος, πλησίον του στεκιού

ΥΓ. Σε περίπτωση κακοκαιρίας, η παράσταση θα γίνει στο χώρο του στεκιού

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ

ΙΣΟΤΗΤΑΣ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Αναρχικό – αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια

Αριστοβούλου & Πυλάδου, Κ. Πετράλωνα

https://stekiantipnoia.espivblogs.net/

ΓΙΑ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΤΗΚΑΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΕΡΓΑΤΕΣ ΓΗΣ ΣΤΟΝ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟ

Το απόγευμα της 7ης Οκτωβρίου στη Γκορυτσά Ασπρόπυργου, δύο μετανάστες εργάτες γης, ο Ασφάκ Μαχμούντ και ο Βακάς Χουσείν δέχθηκαν δολοφονική επίθεση την ώρα που εργαζόντουσαν στα χωράφια, από πενταμελές τάγμα εφόδου νεοναζί. Οι φασίστες αφού ξυλοκόπησαν άγρια του μετανάστες με σιδερογροθιές και τους μαχαίρωσαν στο πρόσωπο, εξαφανίστηκαν. Το τοπικό αστυνομικό τμήμα που συγκαλύπτει τα γνωστά στην περιοχή φασιστοειδή και που όταν γίνονται καταγγελίες εις βάρος των παρακρατικών τους φίλων είτε δεν κάνουν τίποτα, είτε συλλαμβάνουν τους ίδιους τους μετανάστες που καταγγέλλουν τις επιθέσεις, αποφάσισε να κινήσει τις διαδικασίες έπειτα από πέντε ημέρες και μόνο εξαιτίας της δημοσιότητας που πήρε το ζήτημα λόγω της επιμονής των μεταναστών και της ανάδειξης της επίθεσης από αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις. Οι τρεις από τους πέντε φασίστες συνελήφθησαν, αφού αναγνωρίστηκαν από τους μετανάστες, ενώ οι άλλοι δύο ως δια μαγείας “εξαφανίστηκαν”.

Αυτή η επίθεση δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Την τελευταία περίοδο παρατηρούμε πως τα παρακρατικά τάγματα εφόδου επανεμφανίζονται, με πιο πρόσφατα περιστατικά αυτό του ξυλοδαρμού μετανάστη στη Λαμπρινή, την επίθεση σε αφισοκολλητές ναυτεργάτες της ΠΕΝΕΝ στον Πειραιά, αλλά και πολλές επιθέσεις πριν το καλοκαίρι πάλι στον Ασπρόπυργο, όπου οι μετανάστες δεχόντουσαν επιθέσεις στα χωράφια που εργάζονταν, στο δρόμο ακόμα και μετά από εισβολές στα σπίτια τους. Μάλιστα ως απάντηση σε αυτές τις επιθέσεις έγιναν μαζικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις, στις οποίες – πίσω από τους μπάτσους- εμφανίστηκαν και στελέχη της Χ.Α. (δίπλα τους και τα συγκεκριμένα φασιστοειδή).

Τα κροκοδείλια δάκρυα και οι δήθεν καταγγελίες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, δεν μας αποπροσανατολίζουν. Δεν ξεχνάμε πως οι ίδιοι και οι προκάτοχοί τους είναι αυτοί που δολοφονούν κατά εκατοντάδες τους πρόσφυγες στο Αιγαίο και στα σύνορα, τους φυλακίζουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους απελαύνουν πίσω στο φασιστικό κράτος της Τουρκίας, τους εξαθλιώνουν και τους εξοντώνουν στις μητροπόλεις και στα εργασιακά κάτεργα. Όπως δεν ξεχνάμε πως τα Μ.Μ.Ε, που δήθεν τώρα σοκάρονται με τον ξυλοδαρμό των μεταναστών, έχουν αποκρύψει εκατοντάδες αντίστοιχες δολοφονικές επιθέσεις και συστηματικά προωθούν τον ρατσισμό και της μισαλλοδοξία.

Την ίδια στιγμή το κράτος και οι εκάστοτε πολιτικοί του διαχειριστές εξαθλιώνουν και φτωχοποιούν και τον ντόπιο πληθυσμό, λεηλατούν τη φύση, εντείνουν τον έλεγχο και την επιτήρηση και ξεδιπλώνουν μία εκστρατεία καταστολής των αυτοοργανωμένων δομών αγώνα και των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων.

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

Είναι πλέον ολοφάνερο πως οι φασιστικές ομάδες ξαναπριμοτοδούνται από την κυριαρχία σε παγκόσμιο επίπεδο. Το κρατικό- καπιταλιστικό σύστημα μη μπορώντας πλέον να κερδίσει την συναίνεση των καταπιεσμένων, βγάζει ξανά στην προσκήνιο το παρακρατικό της δεκανίκι προκειμένου να αναχαιτίσει τους αγώνες που αναπτύσσονται ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, προκειμένου να διασπάσει το μέτωπο των από τα κάτω, αφυπνίζοντας τα συντηρητικά ανακλαστικά της κοινωνίας. Επιχειρεί να περιορίσει ακόμα περισσότερο τις ελευθερίες, θρέφει τον κοινωνικό κανιβαλισμό, προσπαθεί να κατακερματίσει το συλλογικό, καταστέλλει τους αγώνες, εντείνει την εκμετάλλευση και την καταπίεση ώστε να επιτύχει τον πλήρη έλεγχο και την υποταγή της κοινωνίας στους σχεδιασμούς της.

Γι΄ αυτό και ως αναρχικοί/ές συνεχίζουμε τον μαχητικό και από τα κάτω αγώνα σε κάθε πεδίο εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Προτάσσοντας την συλλογικοποίηση των αντιστάσεων και την οργάνωση του αγώνα μας για την κοινωνική και ταξική αντεπίθεση ενάντια σε κράτος και αφεντικά.

Δεν θα αφήσουμε σπιθαμή γης στους φασίστες.

Ο κάθε παρακρατικός Ρουπακιάς, Λιακόπουλος, Στεργιόπουλος, ο κάθε Σιατούνης και Στράτος…το κάθε φασιστικό κατακάθι που θα σηκώνει χέρι ενάντια σε μετανάστες, σε συντρόφους/ισσες και αγωνιστές (αλήθεια τα Μ.Μ.Ε γιατί δεν μας λένε των ονόματα των νεοναζί συλληφθέντων; Δεν επιδεικνύουν την αντίστοιχη διακριτικότητα όταν πρόκειται για αναρχικούς αγωνιστές…), όποτε και κάθε φορά που θα επιχειρούν να επανεμφανιστούν στο δρόμο είτε ως Χρυσή Αυγή, είτε ως Ιερός Λόχος, είτε ως δήθεν «αγανακτισμένοι πολίτες», στα σχολεία, στις σχολές, στους χώρους εργασίας, στο Εφετείο, στους δρόμους και στις πλατείες, από την Αθήνα μέχρι το Ωραιόκαστρο και από την Ελλάδα ως την Αμερική, θα παίρνουν την απάντηση που τους αναλογεί από τον κόσμο του αγώνα. Θα τσακίζονται.

Υ.Γ. Στις 4 Οκτώβρη βρεθήκαμε 50 σύντροφοι/σσες στη δίκη των δολοφόνων του Σαχτζάτ Λουκμάν. Πολυάριθμες αστυνομικές δυνάμεις που είχαν σταλεί από τον “αντι”-φασίστα ΣΥΡΙΖΑ είχαν παραταχθεί μπροστά στην είσοδο του Εφετείου. Οι φασίστες Δ. Λιακόπουλος και Χ. Στεργιόπουλος, βρήκαν μια καλή αφορμή για να μην έρθουν, μια που “έκτακτα” αποφασίστηκε να υπάρχει και εκείνη την ημέρα εκδίκαση της υπόθεσης “Χρυσή αυγή- Εγκληματική οργάνωση”, στον Κορυδαλλό. Δεν μάθαμε βέβαια να εμφανίστηκαν ούτε εκεί. Η δίκη πήρε αναβολή για τις 16 Απρίλη του 2018.

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

αναρχικό- αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια

Αριστοβούλου & Πυλάδου, Κ. Πετράλωνα

stekiantipnoia.espivblogs.net

10 χρόνια Στέκι Αντίπνοια

27/10 Βραδιά γενεθλίων

Ρεμπέτικο γλέντι με τους ΖΕΥΚΙΝ από τις 21:00

Θα ακολουθήσει Party

3/11 Εκδήλωση-Συζήτηση στις 19:00

  • 10 χρόνια αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια
  • Η αναγκαιότητα των αυτό-οργανωμένων δομών αγώνα

4/11 Θεατρική Παράσταση στις 20:00 με τους Τσιριτσάντσουλες

Στο παρκάκι στην Αιολίδος και Αγαθοδαίμωνος, πλησίον του στεκιού

ΥΓ. Σε περίπτωση κακοκαιρίας, η παράσταση θα γίνει στο χώρο του στεκιού

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΕΝΟΣ ΚΟΣΜΟΥ

ΙΣΟΤΗΤΑΣ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ-ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

Αναρχικό – αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια

Αριστοβούλου & Πυλάδου, Κ. Πετράλωνα

https://stekiantipnoia.espivblogs.net/

 

Συγκέντρωση στη δίκη για τη δολοφονία του Σαχτζάτ Λουκμάν | 4 ΟΚΤΩΒΡΗ 2017 ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 9.00 π.μ.  6ος Όροφος, Αίθουσα 120Β

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΤΣΑΚΙΖΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Τις πρώτες πρωινές ώρες της 17ης Ιανουαρίου του 2013 ο μετανάστης-εργάτης Shehzad Luqman δέχεται δολοφονική επίθεση στην περιοχή των Άνω Πετραλώνων από τους φασίστες Χρήστο Στεργίοπουλο και Διονύση Λιακόπουλο. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας πλήθος κόσμου διαδηλώνει στην περιοχή των Πετραλώνων, δίνοντας μια ηχηρή απάντηση στην παρακρατική επίθεση των νεοναζί. Καθ όλη την διάρκεια της δίκης, που ολοκληρώθηκε πρωτόδικα την άνοιξη του 2014, η δυναμική και μαχητική παρουσία αγωνιστών/τριών δεν άφησε σπιθαμή γης στους φασίστες και κατάφερε να επιβάλει του όρους εκδίκασης της συγκεκριμένης υπόθεσης αναγκάζοντας την αστική δικαιοσύνη να αναγνωρίσει το ρατσιστικό κίνητρο της δολοφονίας και να τους καταδικάσει σε ισόβια κάθειρξη. Στις 4 Οκτωβρίου του 2017, η υπόθεση συνεχίζεται στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο.

Τέσσερα χρόνια μετά τη δολοφονία του Λουκμαν, ενώ οι πολιτικοί διαχειριστές του κρατικού μηχανισμού έχουν αλλάξει, η στρατηγική του κατεύθυνση παραμένει πάντα η ίδια. Η επίθεση σε αυτοοργανωμένους κοινωνικούς χώρους, η στοχοποίηση αγωνιστών για τη συνδικαλιστική τους δράση, η λεηλασία της φύσης και ο εγκλεισμός προσφύγων-μεταναστών σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, είναι ορισμένα παραδείγματα της κρατικής επιθετικότητας σε όσους αγωνίζονται ενάντια στην φτώχεια και στην εξαθλίωση που επιβάλλει η κυριαρχία στην κοινωνία. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός αποτελεί ένα σταθερό μοτίβο διακυβέρνησης για ένα αξιακά, πολιτικά και κοινωνικά χρεωκοπημένο σύστημα προκειμένου να εξασφαλίση την αέναη αναπαραγωγή του. Η ολομέτωπη επίθεση του κόσμου της εξουσίας έχει ως απώτερο σκοπό αφενός τη συρρίκνωση των ελευθεριών μεγάλου κομματίου της κοινωνίας και αφετέρου την απομείωση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων που αποτελούν ανάχωμα στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Παράλληλα με την κρατική πολιτική και ενώ η δίκη της Χρυσής Αυγής βρίσκεται σε εξέλιξη (η δολοφονία του Shehzad Luqman συμπεριλαμβάνεται στη δικογραφία Χ.Α. – Εγκληματική οργάνωση) , οι φασίστες, λειτουργώντας ως δεκανίκι του συστήματος, πραγματοποιούν μια σειρά επιθέσεων σε χώρους αντίστασης και αγώνα, με την αγαστή συνεργασία της αστυνομιάς που καταστέλλει αντιφασιστικές κινητοποιήσεις και χτυπά αναρχικούς αγωνιστές και αντιφασίστες.Τα δολοφονικά παρακρατικά τάγματα εφόδου επανεμφανίζονται συνεχίζοντας τις δολοφονικές επιθέσεις σε πρόσφυγες και μετανάστες με πιο πρόσφατο παράδειγμα τον ξυλοδαρμό εργατών γης στον Ασπρόπυργο. Τα παραπάνω δεν αποτελούν ελληνική ιδιαιτερότητα, καθώς στην περίοδο που διανύουμε πριμοδοτείται από την εξουσία η άνοδος των φασιστικών μορφωμάτων σε παγκόσμια κλίμακα (π.χ Γερμανία, Αυστρία κ.α) και πληθαίνουν οι επιθέσεις από φασίστες σε αγωνιστές/στριες όπως συνέβη και με τη δολοφονία της Heather Κ. στο Charlotville των Η.Π.Α από μέλος της φασιστικής οργάνωσης Κ.Κ.Κ. Ο φασισμός δεν αποτελεί τίποτα λιγότερο απο την πιο ωμή και πιο βίαιη έκφανση του εκμεταλλευτικού συμπλέγματος κράτους και κεφαλαίου. Το σύστημα διαχρονικά χρησιμοποιεί την ακροδεξία ως αντεπαναστατικό μηχανισμό για να αφυπνίσει τα συντηριτικά αντανακλαστικά της κοινωνίας που το ίδιο έχει καλλιεργήσει και να τα συστρατεύσει με τους μηχανισμούς της εξουσίας.

Όμως ο κόσμος του αγώνα συγκρούεται με τον φασισμό. Από την Ευρώπη ως την Αμερική, από τη Σόφια, τη Βοστώνη μέχρι το Ωραιόκαστρο. Από τους δρόμους της Αθήνας και το Εφετείο μέχρι τη Θεσσαλονίκη.

Από την πλευρά μας, ως αναρχικοί /ές δεν τρέφουμε αυταπάτες για τον ρόλο της αστικής δικαιοσύνης. Ακόμα περισσότερο σήμερα που το κράτος επιχειρεί να επιβάλει τη δημοκρατική ομαλότητα και να εδραιώσει τη θεωρία των δύο άκρων, επιχειρώντας να απονοηματοδοτήσει τον αντιφασιστικό αγώνα και να θολώσει τα νέρα γύρω από την άμεση σχέση κράτους και παρακράτους. Δεν ξεχνάμε οτι ο αγώνας ενάντια στον φασισμό είναι κομμάτι του συνολικότερου αγώνα ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Φτιάχνοντας κοινότητες αγώνα στους χώρους δουλείας στα σχολεία και στις σχολές, παρεμβαίνοντας μαχητικά σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας προχωράμε στην κοινωνική και ταξική αντεπίθεση για την ανατροπή του κόσμου της εξουσίας και την οικοδόμηση μια κοινωνίας με βάση τις αρχές της αλληλοβοήθειας, της ισότητας και της ελευθερίας.

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 4 ΟΚΤΩΒΡΗ 2017 ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ 9.00 π.μ.
6ος Όροφος, Αίθουσα 120Β

αναρχικό- αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια

Αριστοβούλου κ΄ Πυλάδου, Κ. Πετράλωνα

stekiantipnoia.espivblogs.net

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΓΑΘΑ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ

Τα τελευταία χρόνια, η επίθεση των από τα πάνω στην κοινωνία ολοένα και εντείνεται. Η κατάργηση κεκτημένων αγώνα -όπως ο δημόσιος χαρακτήρας της υγείας και της εκπαίδευσης-, η ιδιωτικοποίηση των φυσικών πόρων -της ενέργειας και του νερού-, η ανεργία, η χαμηλά αμειβόμενη ή μαύρη εργασία, η επισφάλεια και ευρύτερα η επίταση της εκμετάλλευσης έχουν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω φτωχοποίηση, εξαθλίωση και ανέχεια όλο και μεγαλύτερων κοινωνικών κομματιών που αποκλείονται από την πρόσβασή τους στα στοιχειώδη κοινωνικά αγαθά. Προκειμένου οι κυρίαρχοι να επιτύχουν τα αντικοινωνικά τους σχέδια, συνοδεύουν αυτή τη σφοδρότατη επίθεση στους από τα κάτω, με την επίταση του ελέγχου και της επιτήρησης των καταπιεσμένων και την όξυνση της κρατικής και παρακρατικής καταστολής ενάντια στις αυτοοργανωμένες δομές αγώνα και στις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις -για να αναχαιτίσουν όσους αγωνίζονται ενάντια στους σχεδιασμούς τους, να αποπροσανατολίσουν την έκφραση της κοινωνικής οργής και να προωθήσουν τον κοινωνικό κανιβαλισμό- ώστε να επιβάλλουν συνθήκες φόβου και υποταγής στο σύνολο της κοινωνίας.

Ένα κομμάτι αυτής της επίθεσης αποτελεί και η επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. Από το 2015 και με τη ψήφιση του τρίτου μνημονίου, στο πακέτο των μέτρων που προβλέπονταν συμπεριλαμβανόταν και αυτό της αύξησης της τιμής των εισιτηρίων. Ένα μέτρο που μετατρέπει και τα Μ.Μ.Μ σε είδος πολυτέλειας, αφού η διαρκής αύξηση του κόστους διαβίωσης συνοδεύεται από τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, την κατάργηση, επί της ουσίας, του επιδόματος ανεργίας, την ελαχιστοποίηση των παροχών όσον αφορά την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Παράλληλα φυσικά, διευρύνονται και τα μέσα ελέγχου και επιτήρησης των επιβατών. Η τοποθέτηση μπαρών στους σταθμούς τρένων, μετρό και στα λεωφορεία, οι κάμερες ακόμα και μέσα στα βαγόνια, η λειτουργία του ηλεκτρονικού εισιτηρίου, συνθέτουν μεθοδικά τους τοίχους μιας κοινωνίας- φυλακής. Μία κατασκευή που θα αποφέρει, συν τοις άλλοις και σημαντικά οφέλη σε όσους επιχειρηματίες την αναλάβουν. Υπέρογκα ποσά διατίθενται από το κράτος στις ιδιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να “περιφραχτούν” τα Μ.Μ.Μ.,  ενώ η κοστολόγηση της μετακίνησης ανάλογα με τη χρήση, που επιδιώκουν να εφαρμόσουν, θα δημιουργήσει ένα πλήρως εμπορικό προϊόν προορισμένο να ενισχύσει την κερδοφορία του κεφαλαίου. Παράλληλα, δημιουργούνται οι προϋποθέσεις ενός δυστοπικού μέλλοντος, όχι και πολύ μακρινού, όπου θα είναι εφικτός ο πλήρης έλεγχος των μετακινήσεών μας, με την πλήρη καταγραφή για το ποιος, πότε και για πού μετακινήθηκε. Μια συνθήκη που θα επιτρέπει τον άμεσο, ανά πάσα στιγμή και με οποιοδήποτε κριτήριο, αποκλεισμό ατόμων και κοινωνικών ομάδων. Είτε μιλάμε για κοινωνικές ομάδες ανυπάκουες και κατά την εξουσία «επικίνδυνες», είτε για άτομα περιθωριοποιημένα ή ανθρώπους που χρωστάνε στην εφορία, στη Δ.Ε.Η., στις τράπεζες. Ενώ, το ηλεκτρονικό εισιτήριο, η δημιουργία ενός κλειστού συστήματος συγκοινωνιών, η υποχρεωτική έκδοση προσωπικής κάρτας μετακίνησης, φαντάζουν και ως η λύση για τους κυρίαρχους σε σχέση με τη εκδήλωση αλληλεγγύης που έχει αναπτυχθεί μεταξύ των επιβατών με την ανταλλαγή εισιτηρίων.

Για να μπορέσουν κράτος και κεφάλαιο να προχωρήσουν τους σχεδιασμούς τους πρέπει να διασπάσουν τους από τα κάτω. Έτσι επιχειρούν να καλλιεργήσουν ανάμεσα στους καταπιεσμένους και τους εκμεταλλευόμενους, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, ώστε με αυτό τον τρόπο να επιτύχουν τον αποπροσανατολισμό της κοινωνικής δυσαρέσκειας, που αντί να εκφραστεί ενάντια σε αυτούς που πραγματικά είναι υπαίτιοι για την εντεινόμενη φτώχεια και εξαθλίωσή μας, να μετατραπεί σε ένα κυνήγι όσων δεν πληρώνουν εισιτήριο, σε μία διαμάχη δηλαδή μεταξύ των καταπιεσμένων. Με αυτόν τον τρόπο το σύστημα όχι μόνο αποποιείται τις ευθύνες του αλλά βρίσκει και υπερασπιστές ανάμεσα στα θύματα των σχεδιασμών που εφαρμόζει. Με μία διαρκή προπαγάνδα για τα δεινά που φέρει ο “λαθρεπιβάτης”, κάνοντας επίκληση των πιο εγωιστικών ενστίκτων όπως π.χ. «αφού πλήρωσα εγώ, πρέπει όλοι να πληρώνουν» και με διαφημιστικά σποτ προσπαθούν να δικαιολογήσουν το άηθες κυνηγητό όσων δεν πληρώνουν εισιτήριο, την ενίσχυση των σωμάτων ελέγχου και την αντίστοιχη προώθηση του τραμπουκισμού και της τρομοκρατίας εκ μέρους μιας σημαντικής μερίδα της συγκεκριμένης υπηρεσίας.  Ενώ η  εργαλειακή χρήση των εργαζομένων ως εν δυνάμει υπερασπιστών των συμφερόντων των εταιρειών, που αποτελεί συνήθη τακτική για την επιτυχή εφαρμογή των σχεδιασμών τους, επιχειρείται και σε αυτή την περίπτωση με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα τη συλλογική σύμβαση της ΟΣΥ, στην οποία  συμπεριλήφθηκε ο όρος για 50% bonus σε περίπτωση επιβολής προστίμου, τη συμφωνία για την καταβολή χρεωστούμενων στους εργαζόμενους στον ΟΑΣΘ από τις εισπράξεις από τα εισιτήρια αλλά και τη συλλογική σύμβαση στη ΣΤΑΣΥ όπου συνδέεται η αύξηση των  επιδομάτων των εργαζομένων με την επιτυχή λειτουργία του ηλεκτρονικού εισιτηρίου και την αύξηση των εισπράξεων.

Τα Μ.Μ.Μ. έχουν αποτελέσει πεδίο αγώνα εδώ και αρκετά χρόνια. Ιδιαίτερα από το 2011 και σε κοινό βηματισμό κάποιες φορές με τους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες, οι παρεμβάσεις έβαλαν ως κεντρικό πρόταγμα αυτό της ελεύθερης μετακίνησης. Συνελεύσεις γειτονιών, σωματεία και συλλογικότητες μέσα από αυτοοργανωμένους, διαρκείς, μαχητικούς και αδιαμεσολάβητους αγώνες ανέδειξαν το ζήτημα. Οι συγκεντρώσεις, τα σαμποτάζ στα ακυρωτικά και οι παρεμβάσεις σε σταθμούς και λεωφορεία ενίσχυσαν την αλληλεγγύη και στάθηκαν απέναντι τόσο στη στοχοποίηση όσων δεν ακυρώνουν εισιτήριο αλλά και ενάντια  στον επιχειρούμενο αποκλεισμό από την μετακίνηση και στην εμπορευματοποίηση ενός ακόμα κοινωνικού αγαθού.

Όμως πλάι στους αγώνες ξετυλίγεται η κρατική καταστολή και η στοχοποίηση αγωνιστών και εργαζόμενων και η επιχειρούμενη κατασυκοφάντηση τους μέσω των Μέσων Μαζική Ενημέρωσης. Το πιο πρόσφατο περιστατικό αποτελεί η κινηματογραφικού τύπου καταστολή από αστυνομικές δυνάμεις, της παρέμβασης που θέλησαν να πραγματοποιήσουν συνελεύσεις γειτονιών μαζί με εργαζόμενους στα Μ.Μ.Μ. στο αμαξοστάσιο της ΟΣΥ στον Πειραιά στις 7 Απριλίου, όπου  είχαν προγραμματίσει να μοιράσουν κείμενα στους εργαζόμενους στις 4 το πρωί, την ώρα που έπιαναν δουλειά. Δυνάμεις καταστολής (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΔΙΑΣ), που βρίσκονταν κρυμμένες στα γύρω στενά, περικύκλωσαν τους 22 αγωνιστές/στριες, τους προσήγαγαν και τους οδήγησαν στην ΓΑΔΑ, όπου αφού κατέγραψαν τα στοιχεία τους και κατάσχεσαν το έντυπο υλικό, τους άφησαν ελεύθερους, χωρίς φυσικά να έχουν να τους προσάψουν καμία κατηγορία. Αργότερα τα Μ.Μ.Ε. επιδόθηκαν για άλλη μία φορά σε ένα πόλεμο λάσπης για το τι είχε συμβεί στο αμαξοστάσιο, αποκρύπτοντας την αλήθεια και συκοφαντώντας την παρέμβαση, αφήνοντας να εννοηθεί πως υπήρχαν αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε εργαζόμενους και αγωνιστές! Η ύπαρξη βέβαια εργαζομένων μέσα στους προσαχθέντες τους ανάγκασε αργότερα να αλλάξουν τη ρητορική τους και έχοντας πάρει τα στοιχεία των προσαχθέντων από τη Γ.Α.Δ.Α., φωτογράφισαν και στοχοποίησαν γνωστό αγωνιστή και εργαζόμενους με χρόνια συνδικαλιστική δράση. Η κυβέρνηση Σύριζα- Ανέλ, έκανε το αμίμητο, κατέστειλε ένα μοίρασμα! Οι στόχοι της ήταν να απαγορεύσει τη διακίνηση ιδεών μεταξύ εργαζόμενων και αγωνιζόμενων, προκειμένου να αποτρέψει τη διαμόρφωση οποιασδήποτε σχέσης μεταξύ τους, να τρομοκρατήσει τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους στα Μ.Μ.Μ. όσο και τις συνελεύσεις γειτονιάς, καθώς και να δώσει ένα σαφές μήνυμα στους υπόλοιπους εργαζομένους για το τι μπορεί να τους συμβεί αν τολμήσουν να δραστηριοποιηθούν. Ενώ η μετέπειτα στοχοποίηση συγκεκριμένων προσώπων στοχεύει στην απομόνωση και περιθωριοποίησή τους από τους συναδέλφους τους και στη διάχυση του φόβου μέσα στον εργασιακό χώρο των Μ.Μ.Μ., αλλά και ευρύτερα.

Το τελευταίο αυτό περιστατικό αποτελεί μέρος της ευρύτερης κατασταλτικής επιχείρησης που ξεδιπλώνεται από το κράτος, τους πολιτικούς του διαχειριστές και τα παρακρατικά τους τσιράκια και βάζει στο στόχαστρο τον κόσμο του αγώνα. Απαγορεύσεις μοιρασμάτων, εκκενώσεις καταλήψεων, εγκληματοποίηση σωματείων βάσης, στοχοποίηση ολόκληρων γειτονιών που μάχονται ενάντια στις μαφίες, παρακρατικές επιθέσεις σε χώρους αγώνα και αποκλεισμοί δομών από τραμπούκους του κεφαλαίου.

Από την πλευρά μας ο αγώνας για ελεύθερη μετακίνηση αποτελεί ένα από τα σημεία συνάντησης των αγωνιζόμενων τμημάτων της κοινωνίας και συνδέεται με την υπεράσπιση των εργασιακών κατακτήσεων, την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας και της εκπαίδευσης, την αντίσταση ενάντια στην φτώχεια και την εξαθλίωση, τον φόβο και την υποταγή που επιχειρούν κράτος και κεφαλαίο. Ο πραγματικός εχθρός δεν βρίσκεται ανάμεσά μας και έτσι και στον αγώνα που δίνεται για ελεύθερες μετακινήσεις κομβικής σημασίας είναι η σύνδεση τόσο μεταξύ των επιβατών, όσο και μεταξύ των εργαζομένων και επιβατών. Είμαστε από την ίδια πλευρά, έχουμε τις ίδιες ανάγκες και τους ίδιους εχθρούς.

Για να αντισταθούμε στο ασφυκτικό μέλλον που μας ετοιμάζουν, για να μπορέσουμε να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας, δεν μπορούμε παρά να προχωρήσουμε στο δρόμο του αγώνα. Ενός αγώνα συλλογικού και οργανωμένου από τα κάτω. Να υπερασπιστούμε κάθε πεδίο της καθημερινότητά μας, να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας, να πάρουμε ξανά τις ζωές μας στα χέρια. Να χτίσουμε κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά, στα σχολεία, στις σχολές στους δρόμους. Να ανατρέψουμε αυτό τον κόσμο της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης και να οικοδομήσουμε ένα κόσμο ισότητας, ελευθερίας, αλληλεγγύης.

 

Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΑΓΑΘΟ – ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

 ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

 

Σε μία εποχή όπου ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός επιχειρεί να εγκαθιδρυθεί: με την μονιμοποίηση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης στο εσωτερικό των δυτικών χωρών, την επίταση του ελέγχου και της επιτήρησης, αλλά και τη διεύρυνση του καθεστώτος εξαίρεσης που εφαρμόζεται πάνω στους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που έρχονται για να γλιτώσουν από την εξαθλίωση και τον θάνατο· όπου η όλο και εντεινόμενη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στην κοινωνία έχει ως αποτέλεσμα την εξάπλωση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, ο κόσμος του αγώνακαι οι αυτοοργανωμένες και από τα κάτω δομές του, μπαίνουν στο στόχαστρο της κρατικής και παρακρατικής καταστολής, προκειμένου να τρομοκρατηθούν όσοι αγωνίζονται και να αναχαιτιστούν οι κοινωνικοί και ταξικοί αγώνες, ώστε οι κυρίαρχοι να επιτύχουν την εγκαθίδρυση συνθηκών υποταγής και φόβου στο σύνολο της κοινωνίας. Ξυλοδαρμοί σε διαδηλώσεις, ποινικοποίηση των ταξικών αγώνων, εκκενώσεις καταλήψεων, επιθέσεις από μισθοφόρους του κεφαλαίου σε χώρους αγώνα.

 

Το πρωί της Δευτέρας 13 Μαρτίου σε μια συντονισμένη επιχείρηση, κλιμάκια της αστυνομίας εισβάλλουν και εκκενώνουν το κατειλημμένο αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό κέντρο Βίλα Ζωγράφου και την κατάληψη στέγης προσφύγων επί της οδού Αλκιβιάδου στο κέντρο της Αθήνας. Ταυτόχρονα, το αυτοδιαχειριζόμενο στέκι στο Αγρίνιο δέχεται εισβολή από δυνάμεις της αστυνομίας, παρουσία δικαστικών, οι οποίες αφού πρώτα προξένησαν φθορές, άρπαξαν 600 ευρώ από το ταμείο του στεκιού και άλλαξαν την κλειδαριά του χώρου, αποχώρησαν. Λίγες εβδομάδες πριν, η κατάληψη Στρούγκα έγινε, για ακόμη μία φορά, στόχος επίθεσης από πληρωμένους μπράβους του μεγαλοεπιχειρηματία Μελισσανίδη.

 

Η έναρξη του νέου κύματος εκκενώσεων των καταλήψεων έγινε το καλοκαίρι του 2016, με το ξεδίπλωμα μιας τεράστιας και συντονισμένης επιχείρησης εκκένωσης 3 κατειλημμένων κτιρίων στη Θεσσαλονίκη: στην κατάληψη “Ορφανοτροφείο”, στην Hurriya στην οδό Καρόλου Ντηλ και στην κατάληψη στο “Μανδαλίδειο” στη λεωφόρο Νίκης. Δομές στις οποίες στεγάζονταν εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Μία κίνηση με την οποία το κράτοςήθελε να δηλώσει πως είναι το μόνο αρμόδιο για να διαχειριστεί τα κοινωνικά προβλήματα και να τα λύσει με τον τρόπο που αυτό θέλει. Με στρατόπεδα συγκέντρωσης, απελάσεις και επαναπροωθήσεις.

 

Η κυβέρνηση Σύριζα- Ανέλ, ως άξιος συνεχιστής των προηγούμενων πολιτικών διαχειριστών, -που ας μην ξεχνάμε αναδύθηκε στην εξουσία αντλώντας πολιτική υπεραξία από τα κινήματα και του αγώνες που διεξήχθησαν την περίοδο 2008-2012-, δια στόματος του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη Νίκου Τόσκα, σε συνέντευξη που έδωσε στο μεγαλολαμόγιο δημοσιογράφο Αντώνη Σρόιτερ, διακήρυξε ( μέσα σε άλλα, όπως την “κανονικοποίηση” των Εξαρχείων) και επίσημα πια πως με τις καταλήψεις θα τελειώσει. Υπάρχει κράτος, η δημοκρατία έχει κανόνες και η αριστερά τηρεί του κανόνες. Κοινωνία χωρίς κράτος δεν γίνεται.

 

ΚΙ ΟΜΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ

 

Οι καταλήψεις στοχοποιούνται γιατί εδαφικοποιούν και κοινωνικοποιούν τις αντιστάσεις και τους αγώνες των από τα κάτω, που αποτελούν αναχώματα στην καπιταλιστική και κρατική επέλαση. Γιατί, ως ορατά πεδία ελεύθερης συνεύρεσης και κινηματικού διαλόγου, λειτουργώντας με βάση τις αρχές της αυτοοργάνωσης, της οριζοντιότητας, της αντιιεραρχίας, της αλληλεγγύης, αποτελούν εικόνα από το μέλλον μίας απελευθερωμένης κοινωνίας και την τρανή απόδειξη πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Ένας κόσμος που δεν στηρίζεται στην διαιώνιση της ταξικής ανισότητας, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης ανθρώπου από άνθρωπο, στην απομύζηση κάθε φυσικού πόρου λεηλατώντας τη φύση, αλλά οικοδομείται μέσα από αυτοοργανωμένες, συλλογικές και οριζόντιες δομές όπου οι άνθρωποι βρίσκουν τους τρόπους να απαντήσουν οι ίδιοι στις ανάγκες τους.

 

Η επίθεση εναντίον των καταλήψεων και των αυτοοργανωμένων δομών αγώνα αποτελεί επίθεση στο σύνολο του κόσμου του αγώνα που παλεύει για την οικοδόμηση μίας άλλης κοινωνίας. Μίας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας.

 

ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΜΑΣ

 

 

αναρχικό-αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια

Αριστοβούλου & Πυλάδου, Κ. Πετράλωνα

antipnoia.espivblogs.net

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στο ΣΣΜ στις 09.00 το πρωί στο κτίριο 12, αίθουσα 1 στα δικαστήρια της Ευελπίδων

Στις 28 Μαρτίου εκδικάζονται οι μηνυτήριες αναφορές που κατέθεσαν τα αφεντικά των μαγαζιών Σαλαντίν και Βοτανοπωλείο, εις βάρος εφτά μελών του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού (Σ.Σ.Μ.), μέλους της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης. Πριν δύο χρόνια περίπου, μετά τη λήξη παρεμβάσεων του Σ.Σ.Μ. για τη διεκδίκησης δεδουλευμένων, ενσήμων αλλά και επαναπροσλήψεων εργαζομένων στα συγκεκριμένα μαγαζιά, το Σωματείο ενημερώνεται ότι διενεργείται εις βάρος του προανάκριση για τα αδικήματα της απόπειρας εκβίασης με απειλή βλάβης της επιχείρησης και ηθικής αυτουργίας εναντίον εφτά μελών του. Την υπόθεση είχε αναλάβει τότε, το Τμήμα Προστασίας του Κράτους και του Δημοκρατικού Πολιτεύματος. Για δύο μήνες τουλάχιστον από τις καταθέσεις, το τμήμα της Ασφάλειας αναλαμβάνει να συλλέξει πληροφορίες για το σωματείο, τις δράσεις του, το καταστατικό, τα γραφεία του και τις δημοσιοποιήσεις του στο διαδίκτυο.

Αυτή η δίωξη, και με τον τρόπο που έγινε έχει ως σκοπό να ποινικοποιήσει τα Σωματεία βάσης στο σύνολο τους μέσα από την δίωξη των 7 μελών του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού. Ανάλογες περιπτώσεις είχαμε και με τη Συνέλευση Βάσης Εργαζομένων Οδηγών Δικύκλου (ΣΒΕΟΔ), μέλος και αυτή της Εργατικής Ομοσπονδίας Βάσης, αλλά και με το Σύλλογο Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ). Και τα δύο αυτά σωματεία έχουν αντιμετωπίσει παρόμοιες κατηγορίες, ενταγμένες στην ίδια ενορχηστρωμένη και συνεχή προσπάθεια να εγκληματοποιηθεί κάθε κινηματική, από τα κάτω συνδικαλιστική παρουσία και δράση. Γιατί τα σωματεία που οργανώνονται αντιιεραρχικά, οριζόντια και από τα κάτω, μακριά από ξεπουλημένες γραφειοκρατικές καρικατούρες συνδικαλισμού, είναι στην πρώτη γραμμή επίθεσης όσο αφορά τις δυσμενείς εργασιακές μεταρρυθμίσεις που επιβάλλονται από την κυριαρχία.

Σε μία εποχή όπου η όλο και εντεινόμενη επίθεση του κράτους και του κεφαλαίου στην κοινωνία έχει ως αποτέλεσμα την εξάπλωση της φτώχειας και της εξαθλίωσης, οι αυτοοργανωμένες και από τα κάτω δομές αγώνα μπαίνουν στο στόχαστρο της κρατικής και παρακρατικής καταστολής, προκειμένου να τρομοκρατήσουν όσους αγωνίζονται για να αναχαιτίσουν τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, ώστε να επιτύχουν την εγκαθίδρυση συνθηκών υποταγής και φόβου στο σύνολο της κοινωνίας. Εκκενώσεις καταλήψεων, επιθέσεις σε χώρους αγώνα, απόπειρα ποινικοποίησης των σωματείων βάσης. Η επίθεση σε κάθε δομή αγώνα, είναι επίθεση στο σύνολο του κόσμου του αγώνα που παλεύει για την οικοδόμηση μίας άλλης κοινωνίας. Μίας κοινωνίας ισότητας, αλληλεγγύης, ελευθερίας.

Αλληλεγγύη στο Σωματείο Σερβιτόρων Μαγείρων και Λοιπών Εργαζομένων του Κλάδου του Επισιτισμού

Ενάντια στο Κράτος και στα Αφεντικά

Οργάνωση και Αγώνας σε κάθε πεδίο της καθημερινότητας:

στους χώρους εργασίας, στις γειτονιές, στα σχολεία, στις σχολές, στους δρόμους

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στις 28/3 στις 09.00 το πρωί στο  κτίριο 12, αίθουσα 1 στα δικαστήρια της Ευελπίδων 

αναρχικό-αντιεξουσιαστικό Στέκι Αντίπνοια

Αριστοβούλου κ’ Πυλάδου, Κ. Πετράλωνα

stekiantipnoia.espivblogs.net

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΦΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ|ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΕΤΑΡΤΗ 22/3, 18.30

ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ

ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΦΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ

Από το 2002, κάτοικοι και αγωνιστές/στριες των περιοχών μας, δίνουν μάχες ενάντια στην περίφραξη και την εμπορευματοποίηση του λόφου του Φιλοπάππου. Κράτος και αφεντικά, εφευρίσκοντας διάφορα νομικά πατήματα – όπως την ανακήρυξη του λόφου ως “οργανωμένου αρχαιολογικού χώρου”- επιχείρησαν να τοποθετήσουν κάγκελα και φυλάκια ώστε να αποτρέψουν την ελεύθερη πρόσβαση των περίοικων και περιπατητών στο λόφο. Αυτό ήταν ένα μόνο βήμα για να προχωρήσουν προς την εμπορευματοποίηση ενός ακόμα ελεύθερου χώρου, όπου έχοντας τον πλήρη έλεγχό του να μπορέσουν να τον εκμεταλλευτούν, ώστε να αποκομίσουν περισσότερα κέρδη. Ένα βήμα που ανακόπηκε από τη μαχητική και δυναμική στάση όλων όσων πίστεψαν και πιστεύουν πως οι γειτονιές ανήκουν στους κατοίκους και όχι στις επιχειρήσεις και στο κράτος.

Το γνωρίζαμε τότε, και ήρθε και η πραγματικότητα να το επιβεβαιώσει, πως τα σχέδια των από τα πάνω, για τον έλεγχο και την εμπορική εκμετάλλευση της περιοχής, μπορεί να ανακόπηκαν, αλλά μόνο προσωρινά. Ούτως ή άλλως η υπεράσπιση των γειτονιών μας και η διεκδίκηση αξιοπρεπών όρων ζωής αποτελεί ένα συνεχές διακύβευμα, όσο οι λίγοι εκμεταλλεύονται και καταπιέζουν τους πολλούς, όσο δεν ανατρέπεται το υπάρχον πολιτικό- οικονομικό σύστημα.

Υπόθεση “Διόνυσος”

Ο Ε.Ο.Τ. έχτισε το εστιατόριο “Διόνυσος”, υφαρπάζοντας 5 στρέμματα του λόφου, από τα 13 που είχαν χαρακτηριστεί ως “άλσος και πλατεία” και τυπικά ήταν στη δικαιοδοσία του δήμου Αθηναίων. Εκμεταλλευόμενος τα γραφειοκρατικά κενά ( ο δήμος, από το 1958, δεν προχωρά στο να ολοκληρώσει τη μεταγραφή των 13 στρεμμάτων στην περιουσία του) στήνει την επιχείρηση του Διονύσου, την οποία αργότερα νοικιάζει στην ιδιωτική εταιρία Ζόναρς, η οποία με τη σειρά της καταπατά ακόμα 600 τετραγωνικά. Σήμερα, αυτό που επιχειρείται είναι να περάσουν αυτά τα 13 στρέμματα στο υπερταμείο (ΤΑΙΠΕΔ) ώστε να μπορέσουν να ξεπουληθούν.

Η ιδιωτικοποίηση των ελεύθερων χώρων και η εμπορική εκμετάλλευσή τους, η μετατροπή γειτονιών, χωριών και πόλεων σε κάτεργα-φυλακές για τους κατοίκους τους – που τον πλήρη έλεγχο θα το κατέχουν διάφορα λογής αφεντικά που θα ξεδιπλώνουν τους σχεδιασμούς τους παράλληλα με τους σχεδιασμούς του κράτους για την πλήρη υποταγή των από τα κάτω- αποτελούν μία μόνο από τις εκφράσεις της ολομέτωπης επίθεσης που έχουν εξαπολύσει οι κυρίαρχοι στην κοινωνία.

Απέναντι σε αυτή την επίθεση να ορθώσουμε τις αντιστάσεις μας και να μην αφήσουμε κανένα πεδίο και σε κανέναν να ξεδιπλώσει τους βάρβαρους και αντικοινωνικούς σχεδιασμούς του.

Συνεχίζουμε τον αγώνα για ζωή, γη και ελευθερία και οικοδομούμε έναν άλλο κόσμο, έναν κόσμο ισότητας και αλληλεγγύης.

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

 

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΤΕΤΑΡΤΗ 22 ΜΑΡΤΙΟΥ, 18.30, στο 3ο Δημοτικό διαμέρισμα, Τριών Ιεραρχών 74, Άνω Πετράλωνα

 

 

αναρχικό- αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια

Αριστοβούλου κ’ Πυλάδου, Κ. Πετράλωνα

stekiantipnoia.espivblogs.net

1 6 7 8 9 10 63